Geny, właściwości biochemiczne mózgu oraz rozwój układu nerwowego wywierają niebagatelny wpływ na to, kim jesteśmy jako dzieci, jak również kim się stajemy jako dorośli. Każde dziecko rozwija się w odrębny, charakterystyczny dla siebie sposób. Dzieci wykazują sporo cech i skłonności, które zdają się być wrodzone i na które rodzice wcale lub prawie wcale nie mają wpływu. Bez wątpienia nigdy nie brakowało dzieci hałaśliwych, niesfornych i zakłócających spokój.
Nawet najlepsi rodzice mogą mieć dziecko trudne do wychowania. Takich trudnych dzieci jest coraz więcej. Klinicyści na ogół zgadzają się z teoretykami co do tego, że jakieś 5—10 procent dzieci zachowuje się wyjątkowo niespokojnie. Są nieuważne, mają trudności z koncentracją, stosowaniem się do przyjętych zasad i panowaniem nad odruchami, przysparzając kłopotów samym sobie, swym rodzinom, nauczycielom i kolegom. Pewien doktor zwraca uwagę na być może kluczowy problem — na dziedziczne zachwiania równowagi pewnych związków chemicznych w systemach przekaźników nerwowych, które regulują funkcjonowanie komórek mózgu i oddziałują na sterowane przezeń zachowanie.
Copyright @ 2010 Dzieci i rodzina